Ton : Het is 16 mei en we zitten op de Olijfberg en… met Monique, René en Maria. Maria vraagt over Nefertete.
Maria : Ik voel een verbinding met de naam Nefertete en ik weet er heel weinig van. Zou je iets over die verbinding kunnen zeggen?
In de cultuur waar ik vandaan kwam, die een zuidelijkere cultuur was dan de Egyptische, betekende mijn naam “zwart gezicht”. Hoewel mijn huid niet zo heel donker was, maar dat was de naam die mij werd gegeven toen ik geboren werd en al op vroege leeftijd werd uitgehuwelijkt aan een van de godenzonen van het licht uit het land dat jullie kennen als Egypte.
Ik was vol verwachting over deze toekomstige bruidegom die mijn gade zou zijn. Omdat ik van een hoog koningshuis was, werden huwelijken op zeer vroege leeftijd al besloten, omdat het voortbestaan van het koningshuis en daarmee de hele koningslijn werd bepaald in onze cultuur.
De man die mij werd toegewezen, Achnaton, ere zij Aton, ere zei de zon, euh. Hij was jong en ik heb hem al op vroege leeftijd mogen ontmoeten. Er was een sterke zielsverbinding tussen ons, als zielemaatjes. En dat hebben we vanaf het begin zo ervaren. We waren als de kinderen in het paradijs. We speelden en genoten van het leven dat ons was beschoren. De werkelijkheid zou anders zijn, zoals we later gingen ervaren.
Onze liefde hield geen stand, alhoewel onze zielsverbinding nooit verbroken is geweest. Maar er kwam een andere man in mijn leven. Mmm, generaal Horemheb. Waartoe ik mij aangetrokken voelde, op een veel aardsere manier. Een sensuelere manier. Hij liet mij mezelf echt als vrouw voelen, terwijl ik met Achnaton veel meer de zielenverbinding deelde
Mmm, onze wereld die we schiepen, tesamen in Amarna, was een wereld van dromen, van revolutie, van een nieuwe tijd. Maar we gingen veel te snel. Vooral Achnaton ging veel te snel. Hij had het hoog in zijn bol en ik kon uiteindelijk niet anders dan hem ondermijnen. Hem afbreken. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat ik de balans moest houden naar de aardse kant toe. Het volk was nog niet klaar en ik ook niet. Ik was nog niet toe aan zijn grootse ideeën en waarschijnlijk hijzelf ook niet.
Ik koos voor de liefde en voor de aarde en daarmee werd onze droom beëindigd. Onze hoop was gevestigd op onze zoon. Maar ook ik werd verraden door de liefde. Horemheb wilde niet zozeer mij hebben, als wel mijn macht en mijn schoonheid. En de bitterheid die ik daar van over heb gehouden heeft mij diep gegriefd. Tot ver in mijn incarnaties toe.
Ik heb moeten worstelen om deze pijn te kunnen verwerken. Dat ik koos voor de aardse dualiteit van de liefde en de lust en daarmee ook de last en de pijn binnen liet in mijn leven. Ik viel als het ware uit de gratie. En mijn naam, hoewel vaak opgehemeld, in ere is, ben ik ook vaak verdoemd geweest. Waarmee eigenlijk de kracht van de vrouw en de vrouwelijke lijn waar ik toe behoorde besmet is geraakt, besmeurd. Omdat ik me liet verleiden door de lust.
Ik zoek nog steeds een verbinding tussen beiden. Tussen de aardse lust en de hemelse zielsverbinding. Dit is de taak die ik mijzelf gesteld heb, om in vele incarnaties tot uiting te brengen, waaronder in het leven van Maria Magdalena.
Ik zie nog een leven,… euh… Hoe heet ze nou? Clau…, Claudille? Claudille de… Camille Claudel. Maar er zijn vele vrouwenlevens die in mijn zielenlijn gevormd zijn. Ik wil de schaamte en de schuld van de seksualiteit opheffen, zodat het lichaam werkelijk zijn heilige plaats kan innemen in het goddelijke feest.
Dit is waar mijn werk over gaat. Omdat anders als het lichaam en de aarde niet geëerd wordt, de mensen verheft tot het Goddelijke, maar dat niet kan handhaven. Zoals bij Achnaton gebeurde. Ook hij heeft daarin zijn lessen geleerd en is gaan zoeken naar de verbinding met de aarde, met Moeder Aarde. En hij heeft zijn hoofd moeten buigen.
We staan nu voor een poort om opnieuw het heilige huwelijk in te treden. Om de zielsverbinding aan te gaan. Dit keer niet alleen als godenkinderen, maar ook als mensenkinderen. Mens en God gelijk. Het spel is begonnen. De rituele ruimte is geopend voor het heilige huwelijk. De verbinding tussen man en vrouw, God en aarde. In de komende drie jaar.
Zijn er nog vragen?
Maria : Is er een verbinding met de maan?
Verbinding met de maan?
Ik weet niet of je doelt op de Maantempel in Jericho, waarin een deel van mijn kennis werd doorgedragen door de vrouwenlijn binnen de Esseense traditie. Daarin werd de kennis die van uit onze mysterieschool werd beoefend, werd daarin doorgedragen, maar in die tijd waren de mannenwereld en de vrouwenwereld eigenlijk al gescheiden en werden apart beoefend, hoewel er wel verbinding was, maar het mocht niet zo zijn dat die lijnen bij elkaar kwamen.
Daarom kon ik in die tijd als Maria Magdalena, Vrouwe van de Maan, niet met mijn partner Christus, bij elkaar zijn. We waren wel samen, maar ook niet. Er waren momenten van scheiding, omdat het niet paste bij de cultuur.
Snap je dat deze lijnen door de geschiedenis heen altijd hetzelfde zijn. Het zijn bepaalde ontwikkelingen die door de eeuwen heen lopen. Thema’s die langzaam tot vervulling komen. En nu een punt bereiken in de tijd waarop al die verschillende lijnen samen komen. Al die verschillende thema’s tot een apotheose, tot een climax leiden.
Daarom is het zo belangrijk om terug te gaan in de tijd en te zien wanneer de thema’s ontstaan zijn. Wanneer de verschillende klanken van het concert begonnen zijn. Dat er een grondtoon is. De bron waaruit ze zijn ontstaan. Zowel de conflicten als de schoonheid. Omdat zodra je bij de grondtoon uitkomt, dan weet je wat de eindtoon is. Begin en eind. Alfa en omega.
Waar ik stond aan het begin van de vrouwenlijn, zo stond Achnaton aan het begin van de mannenlijn. Die periode gaat zich nu afsluiten. Omdat de poort wordt geopend voor het kind. Toet-Anch-Aton. Zoon van God. Licht van de Christus. Geïncarneerd in het lichaam. verbinding tussen hemel en aarde.
